আলহী

ৰাতিপুৱা বহুত দেৰিলৈকে শুই থকা গিৰিয়েকক দেখি ঘৈণীয়েকে মাত লগালে ‘হেৰি, ইমান দেৰিলৈকে শুইয়েই থাকিব নে? উঠি ঘৰৰ দুই এটা বজাৰ কৰি আনিবগৈ? ঘৈণীয়েকে মতাৰ বহুত সময়লৈকে গিৰিয়েকৰ সাৰ-সুৰ নাই। এইবাৰ ঘৈণীয়েকৰ আৰু সহ্য নহ’ল। অলপ ডাঙৰকৈয়ে ক’লে ‘হেৰি আপুনি আজি উঠিবনে?’ ঘৈণীয়েকৰ মাতত এইবাৰ গিৰিয়েকৰ গা লৰিল। চকুকেইটা মেলি লাহেকৈ মাত দিলে ‘ কিয়

অনলাইন চপিং

ৰাতিপুৱা শুই থাকোঁতেই হাজবেণ্ডলৈ ফোন আহিল এমাজনৰ পৰা ‘আপোনাৰ পাৰ্ছেল এটা আছিল।’ বিছনাতে থকা পতিদেৱে কথাটো শুনিয়েই ‘নাই নাই, মই একো অৰ্ডাৰ কৰাই নাই। ৰং নাম্বাৰ।’ ডেলিভাৰী বয় ‘আছে আপোনাৰ এড্ৰেছতে আহিছে মেবিলিনৰ এটা নেইল পলিছ।’ ইফালে হাজবেণ্ডে কথাটো কোনোমতে মানি নলয় তৰ্ক কৰাত লাগিছে। মইও সিহঁতৰ তৰ্ক বিতৰ্ক শুনি লাহেকৈ মাত দিলোঁ ‘আহিবলৈ দিয়া

আমাৰ মাহঁতৰ কমন ডায়লগ/গালি

ক’ত যাৱ দেউতাৰক সুধি যা, মোৰ মূৰটো চোবাই নাথাকিবি। তহঁতে খাই লচোন, মোৰ মন যোৱা নাই খাবলৈ (মানে আজি ভাত বনাওঁতে অলপ কম হ’ল।) লোকৰ ল’ৰা-ছোৱালীক গলিয়াই থাকিলেও নাখায়, আমাৰ আকৌ এইকেইটাৰ খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি। মাৰজনী আছে যে চব কৰি দিবই, কিহৰ চিন্তা। এইমখাৰ পৰা হ’বলা মোৰ শান্তি আছে! ক’তো যাব নোৱাৰোৱেই লগতে ওলাব। এইমখাৰ

ফেচবুক

বৰুৱানী: হেৰি আজি আবেলি গজা দুটামান, কেক দুপিচমান আৰু নিমকি দুখনমান লৈ আহিবাচোন। বৰুৱা: কিয় কিবা পাতিছা নেকি? বৰুৱানী: এনেই শৰ্মা-শৰ্মানীকো মাতিছো আবেলি চাহ একাপ খাবলৈ। বৰুৱানীৰ কথাই বৰুৱাক ভবাই তুলিলে অলপ সময়ৰ কাৰণে। তেওঁ কেনেবাকৈ কিবা উইছ কৰিবলৈ পাহৰা নাইতো। এনেইতো শৰ্মানীক চাহ খাবলৈ মতাৰ প্ৰশ্নই নুঠে। মনৰ ভিতৰতে গুণা-গথা কৰি লৈ বৰুৱা নিশ্চিত

টুটকীয়া

ছয়বছৰীয়া পুতেকে মাকৰ কিছুমান কথাত অতীষ্ঠ হৈ পৰিছে। চব কথাতে ইমান চকু দি থাকে মাকজনীয়ে আৰু সি যি কৰে চব কথা দেউতাকক লগাই দিয়ে। পুতেক: মা কথা এটা সুধোনে? মাক: সোধা বেটা। পুতেক: তুমি টুটকীয়া ন মানে কথা লগোৱা মানুহ ন। মাক (আচৰিত হৈ): কিয় মই কাৰ কথা ক’ত লগালো অ? পুতেক: মোৰ কথা আকৌ।

ৰাণী এলিজাবেথৰ চুলি আৰু নগেনৰ চিন্তা!

নগেন: মই কথা এটা ভাবিছোঁ। খগেন: কি কথা মোকো ক? নগেন: ৰাণী এলিজাবেথৰ চুটি চুলিৰ আঁৰৰ কথা। খগেন: কি অ মোকো কছোন নগেন: ৰাণী এলিজাবেথৰ যে চুলিখিনি চুটি কিয় কচোন? খগেন: মই কেনেকৈ জানিম লোকৰ মানুহৰ চুলিৰ কথা। তইয়ে কছোন। নগেন: ধেই এইটো ইমান সৰু কথাটোও নাজাননে। তই ভাতত এডাল দুডাল চুলি পাৱনে নাই কেতিয়াবা।

ইংৰাজী শিকো আহক

দেউতাক: হেৰৌ, তোৰ পৰীক্ষা যিমান ওচৰ চাপিছে সিমান দেখোন চিনেমা চাবলৈহে লৈছ। তই পঢ়িবি কেতিয়া? পুত্ৰ: নহয় অ দেউতা মই ইংৰাজীত অকণমান উইক। সেয়ে… দেউতাক: ইংৰাজীত উইকৰ লগত চিনেমা চোৱাৰ সম্বন্ধটো মই অলপ বুজিবলৈ টান পাইছোঁ। পুত্ৰ: এহ, দেউতা তুমি বৰ আউটডেটেড অ। সেইদিনা ফেচবুকৰ ইংৰাজী শিকাৰ গ্ৰুপ এটাৰ কোনোবা এটা পোষ্টত দেখিলোঁ যে ইংৰাজী

প্ৰেম

প্ৰেমিকা: তুমি মোক কিমান ভালপোৱা? প্ৰেমিক: মোৰ বুকুৰ ধপধপনি শুনি অনুমান কৰাচোন মোৰ ভালপোৱাক। ফোনটো বুকুতে লগাই প্ৰেমিকে ক’লে। প্ৰেমিকা: অহ এম জি, ইমান ঢপঢপনি তোমাৰ বুকুৰ। প্ৰেমিক: এতিয়া কোৱা তোমাক মই কিমান ভালপাওঁ। প্ৰেমিকা: হুহ হ’ব সেইবোৰ যে মোৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাৰ কাৰণে হোৱা ধপধপনি হ’বই নোৱাৰে। সেইবোৰ তোমাৰ বুকুত জমা হোৱা কফৰ ঘূৰঘূৰণিহে।

ৰিতু কুমাৰ ভাৰ্চাছ মাষ্টৰজী

সদায় অফিচলৈ অহা-যোৱা কৰা ৰাষ্টাটোত কেইবাটাও ভাল ব্ৰেণ্ডৰ শ্ব ৰুম লগতে ডিজাইনাৰ কিছুমানৰো বুটিক আছে। সদায় অহ-যোৱা কৰোতে দেখাহে হয়, সোমোৱা কেতিয়াও নহয়। এদিন মনতে ভাবিলোঁ আজি সোমামেই সোমাম। কিনিব নোৱাৰিলেও চালেনো কাৰ কি ক্ষতি হ’ব। সেয়ে প্লান মতে আহি সোমালোহি ‘ৰিতু কুমাৰ’ ডিজাইনাৰ কাপোৰৰ শ্ব’ৰুমটোত। সোমাইছোহে এগৰাকী আহি সুধিলেই নহয় ‘ৱেলকাম টু আৱাৰ ষ্ট’ৰ,

বৰুৱাৰ Gym

এলেহুৱা বৰুৱাই Gym জইন কৰিছে। বৰুৱাৰ এদিন গৈয়ে অৱস্থা তথৈবচ, ভৰিৰ বিষ, পিঠিৰ বিষত তত্ পোৱা নাই। বৰুৱা: মই আৰু কাইলৈৰপৰা নাযাওঁ দেই। হ’ল বুলি ইমান কষ্ট কৰিব নোৱাৰি। কাম নাই বন নাই লোহা লস্কৰবোৰ ডাঙি থাকিবলৈ। বৰুৱাৰ কথাত একো নামাতি বৰুৱানী লাহেকৈ পাকঘৰ পালেগৈ। অলপ সময়ৰ পিছতে প্লেট এখন লৈ গিৰিয়েকৰ হাতত দিলেগৈ। বৰুৱা: