লক্ষী

‘মা দেউতাই লক্ষীক কিয় ইমান ধুনীয়াকৈ উলিয়াই আছে? আজি তাইক কোনোবাই লৈ যাব নেকি?’ স্কুলীয়া চাৰ্টটো পেন্টটোত খুচি খুচি বাবুৱে বহুত দেৰিৰপৰা দেউতাকক লক্ষীৰ ওচৰত ৰৈ থকা খিড়িকীখনেদি দেখি মাকক সুধিলে। ‘সদায় দেখোন দেউতাৰে লক্ষীক এনেকৈয়ে মৰম কৰে। তঁহত এতিয়া স্কুললৈ যা।’ বাবুৰ মাকেও ককালৰ খুচনিৰপৰা ওলাই যোৱা চাদৰখন আকৌ এবাৰ খুচি বাবুক আৰু মাইনাক

টুটকীয়া

ছয়বছৰীয়া পুতেকে মাকৰ কিছুমান কথাত অতীষ্ঠ হৈ পৰিছে। চব কথাতে ইমান চকু দি থাকে মাকজনীয়ে আৰু সি যি কৰে চব কথা দেউতাকক লগাই দিয়ে। পুতেক: মা কথা এটা সুধোনে? মাক: সোধা বেটা। পুতেক: তুমি টুটকীয়া ন মানে কথা লগোৱা মানুহ ন। মাক (আচৰিত হৈ): কিয় মই কাৰ কথা ক’ত লগালো অ? পুতেক: মোৰ কথা আকৌ।

ৰাণী এলিজাবেথৰ চুলি আৰু নগেনৰ চিন্তা!

নগেন: মই কথা এটা ভাবিছোঁ। খগেন: কি কথা মোকো ক? নগেন: ৰাণী এলিজাবেথৰ চুটি চুলিৰ আঁৰৰ কথা। খগেন: কি অ মোকো কছোন নগেন: ৰাণী এলিজাবেথৰ যে চুলিখিনি চুটি কিয় কচোন? খগেন: মই কেনেকৈ জানিম লোকৰ মানুহৰ চুলিৰ কথা। তইয়ে কছোন। নগেন: ধেই এইটো ইমান সৰু কথাটোও নাজাননে। তই ভাতত এডাল দুডাল চুলি পাৱনে নাই কেতিয়াবা।

ইংৰাজী শিকো আহক

দেউতাক: হেৰৌ, তোৰ পৰীক্ষা যিমান ওচৰ চাপিছে সিমান দেখোন চিনেমা চাবলৈহে লৈছ। তই পঢ়িবি কেতিয়া? পুত্ৰ: নহয় অ দেউতা মই ইংৰাজীত অকণমান উইক। সেয়ে… দেউতাক: ইংৰাজীত উইকৰ লগত চিনেমা চোৱাৰ সম্বন্ধটো মই অলপ বুজিবলৈ টান পাইছোঁ। পুত্ৰ: এহ, দেউতা তুমি বৰ আউটডেটেড অ। সেইদিনা ফেচবুকৰ ইংৰাজী শিকাৰ গ্ৰুপ এটাৰ কোনোবা এটা পোষ্টত দেখিলোঁ যে ইংৰাজী

পুুৱা বেলা দৈয়ন দিয়া নাম

সংগ্ৰহ কৰোতাঁ – নীতুমণি দেৱী ৰাম কৃষ্ণ প্ৰভাতে আইদেউ, ৰাম কৃষ্ণ ভূমিত পাৱ নিদিবা, হৰি মোৰ ঐ পৰজাতে দিবা ভৰি। ৰাম কৃষ্ণ পৰজাৰেপৰা  ৰাম কৃষ্ণ  লাম্ফ দি আইদেউ, হৰি মোৰ ঐ চামৰ বৰে পীৰাত বহা। ৰাম কৃষ্ণ চামৰ বৰে পীৰা ৰাম কৃষ্ণ তলে চাৰি খুৰা, হৰি মোৰ ঐ বহিছে সোণৰ চেঁকুৰা। ৰাম কৃষ্ণ পাণে বৰিয়ালৰ ৰাম কৃষ্ণ পাণে আনাগৈ,

তীখৰ আৰু চুটিমুটি বাই ২

মই যে কৈছিলোঁ তীখৰ আৰু চুটিমুটিৰ কাজিয়াও নলগা নহয়। কথাটো হয়, ইমান মিল থকাৰ পিছতো কিছুমান কথাত সিহঁতৰ কাজিয়া লাগি যায়। কাজিয়া লাগিলে কেতিয়াবা সেইখন সাংঘাতিক ডাঙৰ হৈ যায় মাক বা দেউতাক কোনোবা আহিহে ভাঙিব পাৰে। চুটি তীখৰতকৈ বয়সত ডাঙৰ আৰু দেখাত শকত-আৱত হ’লেও কাজিয়া লগাৰ ক্ষেত্ৰত তীখৰক কেতিয়াও হৰুৱাব নোৱাৰে। তীখৰৰ কিটকিটিয়া জেওৰা খৰি

তীখৰ আৰু চুটিমুটি বাই

এখন গাঁৱত অহ চ’ৰী গাঁৱ বুলি ক’লে চুটিমুটিয়ে বেয়া পাই বুলি পাহৰিয়েই গৈছিলোঁ। এখন চেমি চহৰ আৰু চেমি গাঁৱৰ জেগাত তীখৰ আৰু চুটিমুটি নামেৰে এহাল বায়েক-ভায়েক আছিল। বাৰু, চুটিমুটিয়ে নুশুনাকৈ কৈছো দেই জেগাখন যিহেতুকে গাঁৱ পঞ্চায়তৰ অধীনত পৰে গতিকে গাঁৱ বুলিয়েই ক’ব লাগিব। চুটিয়ে বেয়া পোৱা কামটো কৰিবলৈ বেয়া লাগে কাৰণে আপোনালোকক কাণে কাণে কথাষাৰ

প্ৰেম

প্ৰেমিকা: তুমি মোক কিমান ভালপোৱা? প্ৰেমিক: মোৰ বুকুৰ ধপধপনি শুনি অনুমান কৰাচোন মোৰ ভালপোৱাক। ফোনটো বুকুতে লগাই প্ৰেমিকে ক’লে। প্ৰেমিকা: অহ এম জি, ইমান ঢপঢপনি তোমাৰ বুকুৰ। প্ৰেমিক: এতিয়া কোৱা তোমাক মই কিমান ভালপাওঁ। প্ৰেমিকা: হুহ হ’ব সেইবোৰ যে মোৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাৰ কাৰণে হোৱা ধপধপনি হ’বই নোৱাৰে। সেইবোৰ তোমাৰ বুকুত জমা হোৱা কফৰ ঘূৰঘূৰণিহে।

ৰিতু কুমাৰ ভাৰ্চাছ মাষ্টৰজী

সদায় অফিচলৈ অহা-যোৱা কৰা ৰাষ্টাটোত কেইবাটাও ভাল ব্ৰেণ্ডৰ শ্ব ৰুম লগতে ডিজাইনাৰ কিছুমানৰো বুটিক আছে। সদায় অহ-যোৱা কৰোতে দেখাহে হয়, সোমোৱা কেতিয়াও নহয়। এদিন মনতে ভাবিলোঁ আজি সোমামেই সোমাম। কিনিব নোৱাৰিলেও চালেনো কাৰ কি ক্ষতি হ’ব। সেয়ে প্লান মতে আহি সোমালোহি ‘ৰিতু কুমাৰ’ ডিজাইনাৰ কাপোৰৰ শ্ব’ৰুমটোত। সোমাইছোহে এগৰাকী আহি সুধিলেই নহয় ‘ৱেলকাম টু আৱাৰ ষ্ট’ৰ,

কণটিলৌ ৰকড্

‘বাইদেউ , অ বাইদেউ ঘৰত আছেনে? ওলাই আহকচোন সোনকালে চাও‍ঁকহি আপোনালোকৰ কণটিলৌৱে কি কৰিলে।’ বাহিৰত কোনোবাই মাতি থকা শুনি কণটিলৌৰ মাক লৰালৰিকৈ ওলাই আহি দেখে বাহিৰত মহিলা এগৰাকীয়ে আৰু লগত কণটিলৌৰ বয়সৰে ল’ৰা এটা ৰৈ আছে। কণটিলৌৰ মাক: কওঁকচোন কি হ’ল? মহিলা: চাঁওকচোন আপোনাৰ এই তীখৰ ল’ৰাটোৱে শিলগুটি দলিয়াই আমাৰ ল’ৰাই আনি থকা মিঠাতেলৰ বটলটো